Z okazji obchodów 580-lecia nadania praw miejskich dla Piaseczna Biblioteka Publiczna Miasta i Gminy Piaseczno zorganizowała 2 konkursy: plastyczny pt. „Jak wyobrażam sobie Piaseczno w przyszłości” i konkurs poetycki pt. "Najciekawszy wiersz o Piasecznie"

W konkursie plastycznym wzięło udział 58 uczniów ze szkół:

• Szkoły Podstawowej Nr 1 w Piasecznie
• Szkoły Podstawowej Nr 2 w Zalesiu Dolnym
• Szkoły Podstawowej Nr 5 w Piasecznie
• Szkoły Podstawowej w Zalesiu Górnym
• Gimnazjum Nr 1 w Piasecznie
• Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w Piasecznie (Szkoła Podstawowa i Gimnazjum).

Komisja konkursowa w składzie: przewodnicząca – Henryka Masłowska oraz członkowie Marzena Styczeń, Iwona Smolińska, Halina Kraszka wyłoniła 16-tu finalistów w trzech grupach wiekowych:

Klasy 0-III

I Miejsca: Jagoda Macios (SP NR 5 KL. II b) i Bartłomiej Gozdalik (SP NR 1 KL. II a)
II Miejsce: Katarzyna Kabacińska (SP nr 5 kl. III a)
III Miejsce: Bobumiła Rajewska (SP nr 1 kl. 0)
Wyróżnienia: Zuzanna Arczewska (SP nr 5 kl. III h) Natalia Fabijańska (SP w Zalesiu Górnym kl. III), Natalia Dębska (SP nr 1 kl. II a)

Klasy IV –VI

I Miejsce: Justyna Sapiełkin (SP nr 2 w Zalesiu Dolnym kl. IV c)
II Miejsce: Paweł Rajewski (SP nr 1 kl. V c)
III Miejsce: Julia Zielińska (SP nr 2 w Zalesiu Dolnym kl. V a)
Wyróżnienia: Anita Szymańska (SP nr 2 w Zalesiu Dolnym, kl. IV c), Piotr Kurmanowski (Sp. Ośr. Szkolno Wychowawczy. kl. VI) Natalia Gotchold (Sp. Ośr. Szkolno Wychowawczy. kl.VI)

Gimnazjum

I Miejsce: Magdalena Rutkowska (Gimnazjum nr 1 kl. I)
Wyróżnienia: Łukasz Zając (Sp. Ośr. Szkolno Wychowawczy. kl. I Gimnazjum), Norbert Rylski (Sp. Ośr. Szkolno Wychowawczy. kl. I Gimnazjum)

Konkurs poetycki był przeznaczony dla młodzieży i osób dorosłych. Komisja konkursowa w składzie: przewodnicząca - Elik Aimèe oraz członkowie: Marzena Styczeń i Halina Kraszka nagrodziła pięć osób:

I miejsce: Andrzej Max „Krótka długa historia” (czytaj wiersz)
II miejsca: Martyna Miernecka za wiersz pt „Ja i moje miasto” (czytaj wiersz) oraz Zbigniew Rułkowski za wiersz pt. „Piaseczno” (czytaj wiersz)
III miejsca: Katarzyna Sioćko za wiersz pt „ Zakręt na Zatylnej” (czytaj wiersz) oraz Ryszard Sobieszczański za wiersz pt „ Powroty”. (czytaj wiersz)

WIERSZE KONKURSOWE

I miejsce – Andrzej Max
Krótka długa historia

Piaseczno, miasto moje tyś historią stare,
Lecz młode duchem, gdy przyłożyć miarę
Młodość twych mieszkańców. Twa nazwa powstała
Gdyż z piasków się tu rzeka – Jeziorka wylała,
Tocząc swój bieg do Wisły, rzek naszych królowej.
Lat kilka set już liczysz pamięci dziejowej.
Tu wśród puszcz wieś skromna najpierw miała postać
By się potem książęco-mazowiecką ostać
I z Warszawy do Czerska gdy Pan Książę rusza
Być postojem gościnnym dla księcia Janusza.
Co on docenił, bowiem często tu wędrował,
Piątego listopada miasto erygował.
Zacnym znakiem – Junosza i jego pieczęcią,
Na tarczy baran. Miasto chlubi się pamięcią,
Swych mieszkańców i dziejów, które współtworzyli,
Myśląc oraz budując. Jak trzeba – walczyli
W Styczniu i w Listopadzie, gdy z wojny powstała
Rzeczpospolita. Potem, kiedy znów padła
We Wrześniu. I warszawscy powstańcy zobaczą
Ich także. A wszystko mogiły poznaczą.
Teraz jest to stolica powiatu i gminy.
Czy jeszcze się tu zrodzą przodków godne czyny,
Aby gdy wieki miną nasze praprawnuki
Zechciały stąd dla siebie pobierać nauki?

II Miejsce – Martyna Miernecka
Ja i moje miasto

Piaseczno budzi się
koło południa

to pora starszych, utykających ludzi
w poprzecieranych jesionkach,
obcych, siedzących cicho w autobusach
spowitych spokojnym światłem,
zagubionych, targających swe tobołki-
dorobki całego życia

Piaseczno budzi się,
ktoś usiadł na ławce-
przystanek „Szkolna”,
na nosie piegi
od tych pierwszych,
nieśmiałych promieni słońca

a zapomniane sny
błądzą po obwodnicach
bez końca

II Miejsce – Zbigniew Rułkowski
Piaseczno

Kauna Żabia kto zna te ulice
Dzieje miasta w ziemi zamknięte
Archeologicznej wieków skorupie
Pod płytami Placu Piłsudskiego
Świętej Anny cegieł wymiar gotycki
Mojżesza Lud braci wspólnej wiary
Gdzieżeś Starego Piaseczna świecie
Czy tam gdzie moje dawne są światy
Gdzieś na lamusie wspomnień
Starych ludzi westchnień
Przytułku świata duszy
Gdzie milknąca przeszłość jeszcze żyje
I do młodych serc chce zapukać
Może ich nudzi a może zbudzi

Czy obudzi rozpędzoną mamuśkę
Ze swoim dzieckiem najcudniejszym w świecie
Do szkoło prywatnej ono musi
Cool bryką przyjedzie pod drzwi same
Choć prawo zabrania i dobry obyczaj
Prawo obyczaj rzeczy są dobre
Niech je przestrzegają ludzie
Ale mamuśka musi musi musi

Tnie wiatr wysmukły dziób Titanica
Działka za działką szybko znika
Numerów przybywa w sypialni Piaseczno
Policji sądu gmachy górują
Obywatelu będzie bezpiecznie

Park wystrzyżoną murawą wita
Dostojne dęby żołędzie sypią
Szum trzcin nad stawem lustrzaną tonią
Akordy żabek w powietrzu gonią
Oddechu nastrój poezję tworzy
Boże skąd ten smród gnilny
W noc parną lipcowa płynie
Pieczęć miłości psa i człowieka
Psia na poetę kupa szczeka

Lekarz bankiera cechy kojarzy
Nauczyciele etaty dwoją
Nuwosz biznesmen wszelakiej maści
Daje w nadziei że się opłaci
Normą jest wyrwać kęs z wspólnej misy
Tylko w sumieniu coś nie do twarzy

Tutaj złotówka inny ma wymiar
Krążący pieniądza kołowrót
Nakręca tętno bystrość spojrzenia
Posiąść majątek jak
Krótką piłką
Nie jak robiły to pokolenia

A jeśli po słowach wiersza
Myśl niecna kogoś nęka
Odsyłam do wersów noblisty
Tam u Miłosza poeta pamięta

Przeżyło lat pięćset osiemdziesiąt
Nasze Piaseczno miasto stateczne
Globalny nie zmiecie huragan
Historii pokoleń placów ulic
Żyj dalej my w Tobie na zdrowie
Tu wnuków naszych ojczyste progi

A kiedy przejdą te pokolenia
Szumu i piany ferment tworzenia
Osiądzie osad młodego wina
Naszych dokonań w annałach wiecznych
Wyda ocenę zapis historii
Opinią taką gdy wieki miną
Piaseczno miasto dobre bezpieczne
Bo umieliśmy stworzyć społeczność
Wielką Rodzinę

III Miejsce – Katarzyna Sioćko
zakręt na Zatylnej

koraliki nici gwizdki baloniki
od samego świtu stary Ajzyk wołał
na rynku i pod zdobnymi szyldami sklepów

chłopcy w jarmułkach biegli na modlitwę
do domu boga na Zatylnej lub tam gdzie dom bez kantów
myśli uciekały do szkoły Bejs Jakow
do spódnic i czarnych warkoczy

tak stary Tuwim słuchał opowieści omszałych macew
że od lat już nie ma na zgody śpiewu cymbalistów
zmieniono nazwy ulic i budynków
a gwar na ulicach taki jednolity

wszystkie drogi prowadzą do boga więc może
kiedyś jeszcze raz ktoś zawoła mazel tow
ale to będzie już na innej kupce śmieci

III Miejsce – Ryszard Sobieszczański
Powroty

Nie od Paryża, Nowego Yorku i Wiednia
ale od lasów chojnowskich gdzie Pomnik
kapliczka Matki Boskiej, karmik dla saren
i wyprawy z bratem po świąteczną choinkę

Nie od potęgi Zamku, Łazienek, Starówki
ale od kapryśnej Jeziorki, uliczek Zalesia
Górek Szymona i tajemnych poruszeń serca
malowanych wszystkimi porami roku i lat

Nie od obcej i zimnej zwalistości Pałacu
ale od Św. Anny, Starego Ratusza, Ryneczku
Poniatówki, Krzyża na rozstajnych drogach
i kopcącej wesoło ciuchci do Nowego Miasta

Nie od ogrodów i strojnych komnat Wilanowa
ale od rzeźników, piekarzy, szklarzy i stolarzy
a nade wszystko od sklepików, gdzie lizaki
kolorowe, słodkie bułeczki i lemoniada po szkole

Gdzie mama i tata przy Wigilijnym Stole
Pierwsza Komunia, jarmarki i Bal Maturalny
a wszystko takie bliskie, zaufane i dotykalne
powracam, do domu, do siebie, do Piaseczna -